Φέλιξ Μπάουμγκάρτνερ: ο άνθρωπος που έσπασε το φράγμα του ήχου! (γράφει: Ο Κωνσταντίνος Μπγιάλας)

Ο Φέλιξ Μπάουμγκάρτνερ (Felix Baumgartner) είναι ένας Αυστριακός αλεξιπτωτιστής και κασκαντέρ. Τον Οκτώβριο του 2012 έγινε διεθνώς γνωστός επειδή κατέρριψε ταυτόχρονα τρεις παγκόσμιες επιδόσεις (ρεκόρ), καθιστάμενος ο πρώτος άνθρωπος που έσπασε το φράγμα του ήχου χωρίς να βρίσκεται στο εσωτερικό ενός σκάφους, πέφτοντας σε ελεύθερη πτώση με ταχύτητα έως 1342 χιλιόμετρα την ώρα. Οι άλλες δύο επιδόσεις του στο ίδιο εγχείρημα ήταν το παγκόσμιο ρεκόρ ύψους για επανδρωμένη πτήση αεροστάτου και της πτώσεως με αλεξίπτωτο από το μεγαλύτερο ύψος. Είναι επίσης γνωστός για την ιδιαίτερη επικινδυνότητα των εγχειρημάτων του κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, κάτι που του εξασφάλισε το ψευδώνυμο «ο ατρόμητος Φέλιξ».

Η Διατροφή των εφήβων (γράφουν οι: Έλσα Τσέτσα, Ελένη Τοπάλη, Ευαγγελία Φάκα, Άννα Τσιουμάρα

Η διατροφή αποτελεί προϊόν υψίστης σημασίας για τον άνθρωπο και ιδιαίτερα για τον έφηβο, καθώς προσδίδει σε αυτόν απαραίτητη ενέργεια και  αποτελεί το θεμέλιο λίθος ενός, ισορροπημένου τρόπου ζωής, υγείας και μακροζωίας. Παρά την μεγάλη σημασία της διατροφής κατά την εφηβική ηλικία οι έφηβοι συνήθως δεν διατρέφονται σωστά -Η εφηβική ηλικία χαρακτηρίζεται από ιδιαιτερότητες που επηρεάζουν τη διατροφική συμπεριφορά. Ο έφηβος θεωρεί  τον τρόπο διατροφής του εύκολο και βολικό, ώστε να εξυπηρετεί το βαρύ πρόγραμμα του. Για παράδειγμα δεν τρώει πρωινό καταναλώνουν ενδιάμεσα γεύματα αμφιβόλου διατροφικής αξίας (σνάκς), τρώνε συχνά εκτός σπιτιού πολυθερμιδικά «πρόχειρα γεύματα» (fast food) και η διατροφή τους υπολείπεται σε σίδηρο, ασβέστιο και φυτικές ίνες.

Nana Mouskouri L'enfant au tambour (΄Ενα υπέροχο Χριστουγεννιάτικο Γαλλικό τραγούδι ! )

   

Όσιος Νικάνωρ (γράφουν οι: Ειρήνη Οικονόμου, Σωτηρία Νασιοπούλου, Ελένη Θεοχάρη)

Ο Όσιος Νικάνωρ (Θεσσαλονίκη 1491 - Μονή Ζάβορδας 1549) ήταν ηγούμενος της ιστορικής και περιώνυμης μονής των Γρεβενών που η εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 7 Αυγούστου. Πατρίδα τού Οσίου Νικάνωρα ήταν ή Θεσσαλονίκη, είχε γονείς πλούσιους και ευγενείς, Ιωάννης και Μαρία τα ονόματα των γονέων. Η γέννησή του υπήρξε θαυμαστή, διότι ή μητέρα του ήταν στείρα. Έπειτα από πολλές παρακλήσεις και νηστείες πού συνοδεύονταν από ελεημοσύνες και αγαθοεργίες γεννήθηκε ό Νικόλαος, αυτό ήταν το κοσμικό όνομα τού Αγίου. Όταν έγινε πέντε χρονών, οι γονείς του τον έστειλαν σε ένα ενάρετο δάσκαλο για να μάθει τα πρώτα του γράμματα όπου

ΜΕΤΕΩΡΑ (γράφει η Δέσποινα Μπρασινίκα)

Τα  Μετέωρα είναι  ένα  σύμπλεγμα από τεράστιους σκοτεινόχρωμους βράχους από ψαμμίτη οι οποίοι υψώνονται έξω από την Καλαμπάκα, κοντά στα πρώτα υψώματα της Πίνδου και των Χασίων. Τα μοναστήρια των Μετεώρων, που είναι χτισμένα στις κορυφές κάποιων από τους βράχους, είναι σήμερα το δεύτερο πλέον σημαντικό μοναστικό συγκρότημα στην Ελλάδα, ύστερα από το Άγιο Όρος. Από τα τριάντα που υπήρξαν ιστορικά, σήμερα λειτουργούν μόνο επτά και τα οποία από το 1988περιλαμβάνονται στον κατάλογο μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.

Η έξυπνη κούπα του φιλοσόφου Πυθαγόρα και πώς πρέπει να πίνουμε το κρασί [δείτε τις εικόνες]

Η «κούπα του Πυθαγόρα» ή αλλιώς «δίκαιη κούπα» που κατασκεύασε ο Σάμιος φιλόσοφος, μαθηματικός, γεωμέτρης και θεωρητικός της μουσικής είχε ως στόχο την υπόδειξη και την τήρηση του μέτρου, «μέτρον άριστον». [δείτε τις εικόνες στο κυρίως άρθρο]

Η «Ανδρομάνα» στη Δεσκάτη Γρεβενών και τα τραγούδια της (γράφουν οι: ΙΩΑΝΝΑ ΤΣΙΓΑΡΑ, ΟΛΓΑ ΤΣΙΟΥΚΑΝΗ, ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΑ ΣΑΚΑΒΑΡΑ

Η «Ανδρομάνα», είναι ένα σπάνιο έθιμο με το οποίο οι κάτοικοι της Δεσκάτης Γρεβενών αποχαιρετούν ανήμερα της Ζωοδόχου Πηγής το Πάσχα. Το έθιμο αυτό που αποτελείται από ιδιόρρυθμα παραδοσιακά τραγούδια και χορούς της Πασχαλιάς, συναντάται μόνο στη περιοχή αυτή και αναβιώνει εδώ και αρκετές δεκαετίες πάντα αυτή την ημέρα, την πρώτη Παρασκυηή μετά το Πάσχα. Η «Ανδρομάνα» ξεκίνησε την εποχή της Τουρκοκρατίας, όπου ήταν ο καλύτερος τρόπος, με τον οποίο οι Δεσκατιώτες περνούσαν τα μηνύματα της λευτεριάς και της επανάστασης με τις αλληγορικές έννοιες των τραγουδιών και μάλιστα με την παρουσία των Τούρκων.

ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΤΟΥ ΑΝΤΡΕΑ (γράφει η Ευτυχία Ξυγιντζή)

Κάθε παραμονή του αγίου Αντρέα στις 29 Δεκεμβρίου κάθε νοικοκυρά του σπιτιού έβραζε καλαμπόκι μαζί με λίγο σιτάρι. Αυτό το έθιμο άρχισε από παλιά. Ξεκινούσε από το βράδυ όπου  το καλαμπόκι και το σιτάρι σιγόβραζαν  στα τζάκια μέχρι το πρωί. Το πρωί η νοικοκυρά άνοιγε την κατσαρόλα  και τα μοίραζε στην οικογένεια ως σύμβολο ανδρείωσης (δηλαδή να έχουν υγεία τα μέλη της οικογένειας).

ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗΣ(γράφει ο Δημήτρης Κοτίτσας)

Με τον όρο διαφήμιση εννοούμε τη διαδικασία δημιουργίας πρωτότυπων μηνυμάτων με σκοπό τη γνωστοποίηση και τον επηρεασμό του καταναλωτικού κοινού για ένα προϊόν ή μία υπηρεσία επί πληρωμή. Στις μέρες μας η διαφήμιση έχει αναχθεί σε επιστήμη που στοχεύει στην αύξηση της κατανάλωσης ενός προϊόντος με απώτερο σκοπό την μεταβολή του γούστου του κα-ταναλωτή, μέσω της προσφοράς ποικίλων προτύπων ζωής που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, παρά μόνο στη διέγερση της επιθυμίας για μίμηση. Έτσι, πέρα από την εξαπάτηση του κοινού, σχετικά με τις πραγματικές ιδιότητες του διαφημιζό-μενου προϊόντος, έχουμε μια σειρά αντιλήψεων για τη ζωή και για τις ανθρώπινες σχέσεις που προωθούνται με τη διαφήμιση με σκοπό το κέρδος.

ΤΑ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑΤΑ ΣΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ (25-11-2013) ΣΤΟ Γ1 ΚΑΙ ΣΤΟ Γ2

ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑΤΑ ΣΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ  (25-11-2013) ΣΤΟ Γ1 ΚΑΙ ΣΤΟ Γ2 ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

Η Κυρά της Ρω! (γράφουν οι Σωτηρία Νασιοπούλου & Ειρήνη Οικονόμου)

Η Κυρά της Ρω, υπήρξε μέλος της Αντίστασης και το πραγματικό της όνομα ήταν Δέσποινα Αχλαδιώτη . Κατά την περίοδο της κατοχής είχε αντιστασιακή δράση, αλλά έγινε γνωστή στο πανελλήνιο ως “κυρά της Ρω” γιατί ως το θάνατό της ύψωνε την ελληνική σημαία στην ακριτική νησίδα της Ρω, κάθε πρωί, και την κατέβαζε με τη Δύση του ήλιου. Το 1927, εγκαταστάθηκαν στη Ρω μόνιμα ο Κώστας και η Δέσποινα Αχλαδιώτου για να ασχοληθούν με την κτηνοτροφία, εντελώς μόνοι τους μέχρι το 1940. Τη χρονιά εκείνη όμως αρρώστησε βαριά ο Κώστας Αχλαδιώτης. Η φωτιά που άναψε η γυναίκα του για να

Μεγάλοι κατασκευαστές ετοιμάζουν τo υδροκίνητο του μέλλοντος (γράφει ο Κωνσταντίνος Μπγιάλας)

Θα γεμίζει σε τρία λεπτά, θα έχει αυτονομία 500 χλμ, μηδενική μόλυνση, μηδενικό θόρυβο και όλα αυτά με λίγες σταγόνες καθαρό νερό. Με ορίζοντα το 2020 τα υδροκίνητα αυτοκίνητα θα είναι οι μελλοντικοί βασιλιάδες του δρόμου, σε εκδοχή Mercedes, Nissan, Toyota κλπ. Στο χαρτί αρκεί να αναμείξει κάποιος υδρογόνο και οξυγόνο για να παράξει τον απαραίτητο ηλεκτρισμό στο αυτοκίνητο και τη θερμότητα για την εκκίνηση. Κάτω από το καπό τα πράγματα θα είναι πιο πολύπλοκα. Το υδρογόνο θα τροφοδοτεί μια μπαταρία της οποίας η αποστολή θα είναι να φορτίζει συνέχεια τις μπαταρίες του ηλεκτρικού αυτοκινήτου.

Η ΓΕΦΥΡΑ ΤΟΥ ΡΙΟΥ ΑΝΤΙΡΙΟΥ (γράφει η Μαγκούφη Δέσποινα)

Η Γέφυρα Ρίου Αντίρριου επίσημα Γέφυρα Χαρίλαος Τρικούπης, είναι καλωδιωτή γέφυρα που ολοκληρώθηκε το 2004μεταξύ του Ρίου (κοντά στην Πάτρα) και του Αντίρριου, που συνδέει την Πελοπόννησο με τη δυτική ηπειρωτική Ελλάδα και προς τα πάνω με το υπόλοιπο της Ευρώπης. Κατασκευάστηκε από την Γαλλική εταιρία Vinci.  Τεχνικά Χαρακτηριστικά  Το μήκος της γέφυρας που στηρίζεται σε τέσσερις πυλώνες, ανέρχεται στα 2.252 μέτρα, ενώ μαζί με τις προσβάσεις φτάνει γύρω στα 2.883 μέτρα( βλ σχεδ.). Η γέφυρα αναπτύχθηκε και ολοκληρώθηκε, παρά τις δυσμενείς περιβαλλοντικές συνθήκες,

ΔΕΣΚΑΤΗ (γράφουν οι μαθήτριες : Σπανού Αθανασία & Τσιώρα Φιλιώ

Η Δεσκάτη είναι χτισμένη στη νότια πλευρά των Καμβουνίων σε υψ. 860 μ. και καλύπτει έκταση 126 τ. χλμ. Απέχει από τα Γρεβενά 60 χλμ. και βρίσκεται εκεί που συναντώνται οι Νομοί Κοζάνης, Γρεβενών, Τρικάλων και Λάρισας. Υπαγόταν περιοδικά κατά το παρελθόν και στους τέσσερις νομούς. Αποτελεί τη δεύτερη πόλη του Νομού Γρεβενών σε πληθυσμό. Στο νομό Γρεβενών εντάχθηκε το έτος 1964 αφού αποσπάστηκε από το νομό Λάρισας, για να συμπληρωθούν οι προϋποθέσεις σύστασης του νέου τότε νομού. Ο πληθυσμός της Δεσκάτης αποτελείται από 4.647 κατοίκους, μαζί με των γειτονικών κοινοτήτων είναι 5.642 κάτοικοι, των οποίων ο αριθμός κατά τους καλοκαιρινούς μήνες ξεπερνά τους 6.500. Οι κάτοικοί της ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

Τα Greeklish και πώς μπήκαν στη ζωή μας (γράφει ο Αποστόλης Ζαρμπάλης)

Τα Greeklish (Γκρίκλις), από τις λέξεις greek (ελληνικά) και english (αγγλικά), γνωστά και ως Grenglish, Λατινοελληνικά ή Φραγκολεβαντίνικα, είναι η ελληνική γλώσσα γραμμένη με το λατινικό αλφάβητο. Οι ελληνικοί χαρακτήρες υποστηρίζονται θαυμάσια στο διαδίκτυο. Επομένως δεν υπάρχει λόγος χρήσης των greeklish. Κείμενα γραμμένα με αυτό το σύστημα γραφής, είναι δυσανάγνωστα και πολλές φορές δυσνόητα. Πολλοί χρήστες του διαδικτύου αποφεύγουν να διαβάζουν μεγάλα κείμενα γραμμένα σε greeklish, καθώς είναι ιδιαίτερα κουραστικά κατά την ανάγνωση.