Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2014

ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ (γράφει η Σταυρούλα Παπαϊωάννου)


Κάθε μέρα γύρω μας ακούμε για ρατσιστικές συμπεριφορές .Τί είναι όμως ρατσισμός; Ρατσισμός είναι η θεωρία και πρακτική που υποστηρίζει την ανωτερότητα μίας φυλής, αποβλέπει στην καθαρότητα της  και στην κυριαρχία της πάνω σε άλλους. Αποβλέπει στην υποτίμηση, εκμετάλλευση, υποδούλωση άλλων κοινωνικών ομάδων, λαών ή φυλών.
Ο ρατσισμός είναι νοσηρό φαινόμενο και δείχνει πόσο άρρωστες είναι οι κοινωνίες και πόσο συμπλεγματική είναι η φύση του ανθρώπου.
            Υπάρχουν διάφορες μορφές ρατσισμού: ο φυλετικός, ο εθνικός, ο πολιτισμικός, ο κοινωνικός και ο θρησκευτικός.
-Ο φυλετικός ρατσισμός  βασίζεται στις διακρίσεις εις βάρος των ανθρώπων με γνώμονα την φυλή, παράδειγμα είναι το Απαρτχάιντ στη Ν. Αφρική, και η υποδούλωση των μαύρων κατά το παρελθόν στην Αμερική 

Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014

Η ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΤΗΣ 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΤΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΔΕΣΚΑΤΗΣ 2014




Με την καθιερωμένη μαθητική παρέλαση, ολοκληρώθηκαν οι εορταστικές εκδηλώσεις για την Επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940 στη Δεσκάτη. Νωρίτερα εψάλη δοξολογία στον Ιερό Ναό Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης στη συνέχεια έγινε κατάθεση στεφάνων στο μνημείο εθνικής αντίστασης στην πλατεία Δημαρχείου.

Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2014

Θέλουμε τα αγάλματα μας πίσω..! (γράφουν οι:'Ελσα Τσέτσα & Σωκράτης Σπανός)

Όποιος ξενιτεύεται για πολλά χρόνια δεν ξεχνάει τις ρίζες του. Ακόμη και αν είναι άγαλμα, όχι άνθρωπος!
Μιά από τις ύπεροχες Καρυάτιδες,που τώρα πλέον  βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο, είναι περήφανη για τις ελληνικές της ρίζες, παίρνει σάρκα και οστά και και ζητά την επιστροφή της στην Ελλάδα!
«I am Greek and I want to go home», λέει συγκεκριμένα!




Η Αφροδίτη της Μήλου είναι ένα πολύ γνωστό μαρμάρινο άγαλμα, το οποίο βρέθηκε το 1820 σε μία αγροτική περιοχή της Μήλου από έναν αγρότη με το όνομα Γεώργιος Κεντρωτάς. Ο ίδιος βέβαια δεν ήξερε την μεγάλη αρχαιολογική του αξία, αποφάσισε όμως να το περιφράξει σε ένα χώρο του κτήματος του. Πολύ γρήγορα όμως το ανακάλυψαν κάποιοι Γάλλοι αρχαιολόγοι και έδωσαν στον Κεντρωτά 400 γρόσια ως αντάλλαγμα, να τους το πουλήσει και να το μεταφέρουν στο Μουσείο του Λούβρου, όπου και εκτίθεται μέχρι σήμερα. Στο μουσείο της Μήλου υπάρχει ένα πιστό αντίγραφό του, το οποίο έφεραν οι Γάλλοι υπεύθυνοι του Μουσείου του Λούβρου. 

Η Παγκόσμια Ημέρα για τον Διαβήτη (γράφει η Έλσα Τσέτσα)

Η Παγκόσμια Ημέρα για τον Διαβήτη γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 14 Νοεμβρίου, με πρωτοβουλία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Διαβήτη και υπό την αιγίδα της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας. Στόχος είναι να ευαισθητοποιήσει και να ενημερώσει το παγκόσμιο κοινό για την ύπουλη αυτή αρρώστια, η οποία προκαλεί το θάνατο τουλάχιστον 3.000.000 ανθρώπων ετησίως.

Ο Σακχαρώδης Διαβήτης είναι μία χρόνια πάθηση, που εμφανίζεται όταν το πάγκρεας δεν παράγει αρκετή ινσουλίνη (Τύπου 1) ή όταν ο οργανισμός δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει αποτελεσματικά την παραγόμενη ινσουλίνη (Τύπου 2). Η Ινσουλίνη είναι μια ορμόνη, που επιτρέπει στα κύτταρα να πάρουν το σάκχαρο από το αίμα και να το χρησιμοποιήσουν ως πηγή ενέργειας.

Παρασκευή, 7 Νοεμβρίου 2014

Παγοπώλης: Ένα παλιό επάγγελμα που χάθηκε με το πέρασμα του χρόνου(γράφει ο Χρήστος Μιχίδης)




Το επάγγελμα του παγοπώλη υπήρχε μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 60 καθώς ο πάγος ήταν απαραίτητος για την σωστή συντήρηση των τροφίμων. Όμως η τεράστια εξέλιξη της τεχνολογίας δεν επέτρεψε σε αυτή την δουλειά να συνεχίσει την πορεία της. Το     επάγγελμα αυτό ήταν εποχιακό. Άρχιζε τον Απρίλιο και σταματούσε τον μήνα Οκτώβριο. Ο παγοπώλης

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝ ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ (γράφει η Αναστασία Παπαπέτρου - Ισμήνη Μυλωνά)


ΑΧΘΟΦΟΡΟΣ
 Ο μεταφορέας είναι χειρωνακτικό επάγγελμα, που ασκήθηκε σε ατομικό επίπεδο από αρχαιοτάτων χρόνων, έως και τη σύγχρονη εποχή. Ωστόσο, από τα τέλη του 20ου αιώνα η άσκησή του έχει, σχεδόν αποκλειστικά, περάσει σε μεγάλες μεταφορικές αναλαμβάνει με αμοιβή να μεταφέρει φορτίαΑχθοφόρος είναι αυτός, ο οποίος φέρει άχθο (άχθος = βάρος)
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ
Τον 21ο αιώνα η συντριπτική πλειοψηφία των μεταφορών, όταν δεν εξυπηρετείται από ίδια μέσα, εκτελείται από μεγάλες εταιρείες που αναλαμβάνουν τόσο τις μετακομίσεις ιδιωτών, όσο και τις παραλαβές και παραδόσεις υλικών και αγαθών, απαραίτητων για την ομαλή λειτουργία της επαγγελματικής δραστηριότητας.
Η ιστορία της μεταφοράς διαθέτει τεράστιο βάθος και δεν εξαντλείται σε ορίζοντα ενός δύο αιώνων, αφού οι απαρχές της έχουν σημείο εκκίνησης στην αρχαιότητα.
Με τους Φοίνικες  να πρωταγωνιστούν στην καθιέρωσή της ως απαραίτητου μέσου ανάπτυξης του θαλάσσιου εμπορίου, η μεταφορά αποτέλεσε επιπλέον τον ακρογωνιαίο λίθο για την επαφή

Η πόλη του φωτός (Παρισι)Γράφουν οι μαθητές Νίκος Ζδράγκας και Θεόφιλος-Παναγιώτης Καλαντζής.

Το Παρίσι, γνωστό και ως η Πόλη του φωτός , από τότε που εφοδιάστηκαν οι κύριες λεωφόροι του με φανούς γκαζιού το 1828, είναι η πρωτεύουσα της Γαλλίας και της περιφέρειας ιλ ντε Φρανς και μία από τις ιστορικότερες πόλεις της Ευρώπης. Το Παρίσι περιλαμβάνει την πόλη του Παρισιού και τα περίχωρα και βρίσκεται σε ένα λεκανοπέδιο. Ο συνολικός πληθυσμός της μητροπολιτικής περιοχής ξεπερνά τα 13.000.000 και είναι έτσι μία από τις μεγαλύτερες πόλεις της Ευρώπης και του κόσμου. Επιπλέον είναι η πολιτιστική και οικονομική πρωτεύουσα της Γαλλίας, το σημαντικότερο κομβικό σημείο της και έδρα πολλών διεθνών οργανισμών, όπως της UNESCO.
 
Το Παρίσι είναι κτισμένο στο κέντρο του λεκανοπεδίου του Παρισιού, κατά μέσο όρο 65 μέτρα πάνω από τη στάθμη της θάλασσας. Η πόλη του Παρισιού περιβάλλεται από μεγάλα δάση, τα οποία

ΟΧΙ ΣΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ (γράφει η Καραστέργιου Ελένη)





Ρατσισμός είναι η αντίληψη ότι οι άνθρωποι δεν είναι όλοι ίσοι μεταξύ τους, αλλά διαχωρίζονται σε ανώτερους και κατώτερους, διακρινόμενοι είτε από το χρώμα του δέρματος, είτε από την εθνικότητα, είτε από τη θρησκεία κλπ. Είναι μια συμπεριφορά που παρουσιάζουν οι κοινωνίες και είναι ένα διαχρονικό φαινόμενο. Ρατσισμός σημαίνει καχυποψία ακόμα και περιφρόνηση απέναντι στα άτομα που έχουν διαφορετικά φυσικά και πολιτιστικά χαρακτηριστικά από ό,τι οι άλλοι άνθρωποι. Ο ρατσισμός είναι μια προσβολή της ανθρωπότητας. Είναι η ντροπή της κοινωνίας.

Τί είναι το σύνδρομο Down (γράφει η Κωνσταντίνα Βάσσου)



Το σύνδρομο Down είναι μια γενετική διαταραχή που προκαλεί διανοητική καθυστέρηση και άλλα προβλήματα σε διάφορα σημεία του σώματος. Η κατάσταση ποικίλλει ανάλογα με τη σοβαρότητα του συνδρόμου έτσι ώστε τα αναπτυξιακά προβλήματα να κυμαίνονται από ήπια έως σοβαρά.

Το σύνδρομο Down είναι η πιο κοινή γενετική αιτία για σοβαρή νοητική υστέρηση στα παιδιά, που εμφανίζεται σε   ένα στα 700 βρέφη.
 
Ποιά είναι τα συμπτώματα του συνδρόμου Down

Τα παιδιά με σύνδρομο Down έχουν ιδιαίτερη εμφάνιση προσώπου. Τα πιο κοινά χαρακτηριστικά τους είναι:

•γλώσσα που προεξέχει

•μικρό κεφάλι

•στροφή των ματιών προς τα πάνω

•ασυνήθιστο σχήμα των αυτιών

Τα παιδιά με σύνδρομο Down μπορεί επίσης να έχουν:

•Κακό τόνο των μυών

•Χέρια μικρού μεγέθους

•Μικρά δάχτυλα

•Υπερβολική ευελιξία

Τα βρέφη που γεννήθηκαν με σύνδρομο Down αναπτύσσονται αργά και παραμένουν μικρότερα

Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2014

Πραγματοποιήθηκε η ενημέρωση με θέμα την παχυσαρκία στο Γυμνάσιο Δεσκάτης.(γράφει η Έλσα Τσέτσα)





Όλοι οι μαθητές ενημερώθηκαν για την παχυσαρκία ένα θέμα πολύ σοβαρό αφού κατά τα λεγόμενα της η Ελλάδα βρίσκεται στην πρώτη θέση σχετικά με την παιδική παχυσαρκία.

Τα αποτελέσματα ευρωπαϊκής έρευνας που διεξήχθη πριν λίγους μήνες βάζει την Ελλάδα στην πρώτη θέση των ποσοστών παιδικής παχυσαρκίας,καθώς ένα στα δύο Ελληνόπουλα (μαθητές και μαθήτριες ηλικίας 10-14 ετών) αντιμετωπίζουν προβλήματα βάρους,Περίπου το 20% των Ελλήνων αυτής της ηλικίας έχει πρόβλημα παχυσαρκίας,ενώ ένα 30% επιπλέον είναι υπέρβαρο. 

Όσον αφορά τα αίτια της παχυσαρκίας,το πιο συνηθισμένο είναι η πρόσληψη με το φαγητό μεγαλύτερου αριθμού θερμίδων,απ'αυτές που χρειάζεται το άτομο για τις ημερήσιες ανάγκες του.Σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις η παχυσαρκία μπορεί να οφείλεται σε δυσλειτουργία ορισμένων ενδοκρινών αδένων.

Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2014

Ενδοσχολικός εκφοβισμός –Bulling (γράφει η Γεωργία Καγιαμπάκη)



Ο ενδοσχολικός εκφοβισμός  είναι κάτι που αντιμετωπίζει η κοινωνία και σε υψηλότερο βαθμό τα παιδιά τα τελευταία χρόνια. Τα  κύρια θύματα του είναι παιδιά τα οποία δεν έχουν δυναμικό χαρακτήρα ώστε να επιβληθούν , καλοί μαθητές ,παιδιά μεταναστών ή ακόμα και παιδιά μικρότερης ηλικίας. Συνήθως  τα παιδιά που κάνουν εκφοβισμό κατά κύριο λόγο έχουν υπάρξει και τα ίδια θύματα εκφοβισμού, προσπαθούν να τραβήξουν την προσοχή ή ακόμα και να επιβληθούν. Αν εσείς πέσετε θύμα σχολικού εκφοβισμού ή αν αντιληφθείτε κάτι τέτοιο:

Σχολικοί αγώνες με κοινό μήνυμα στη Δεσκάτη "Ρατσισμός και Διαφορετικότητα, όλοι διαφορετικοί όλοι ίσοι" (γράφει ο Κοτίτσας Δημήτρης)



Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε την Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2014 στο Γυμνάσιο Δεσκάτης η «1η Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού», θεσμοθετημένη από το Υπουργείο Παιδείας & Θρησκευμάτων και ενταγμένη στο ευρύτερο πλαίσιο του «Κοινωνικού Σχολείου» με θεματικό άξονα για το σχολικό έτος 2014-15 «Ρατσισμός και Διαφορετικότητα, όλοι διαφορετικοί όλοι ίσοι». 

Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2014

ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ (γράφει ο Χρήστος Μιχίδης)







Πέντε απλές λέξεις (Από το ΔΗΜΟΤΙΚΟ στο ΓΥΜΝΑΣΙΟ) φέρνουν μία τεράστια αλλαγή στην ζωή ενός παιδιού. Τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα. Χαρά και λύπη περιτριγυρίζουν τον μαθητή. Χαρά γιατί αλλάζει σταθμό στην ζωή του και λύπη διότι αφήνει πίσω του το δημοτικό, το σχολείο στο οποίο ζούσε και μάθαινε καθημερινά για 6 ολόκληρα χρόνια αλλά και το σχολείο στο οποίο έθεσε τις βάσεις για να βρίσκεται εδώ που είναι. Επίσης στην αρχή της γυμνασιακής του θητείας φόβος κυριαρχεί στον μαθητή αφενός γιατί δεν γνωρίζει τους καθηγητές, αφετέρου επειδή χάνει τους περισσότερους από τους φίλους του και θα χρειαστεί χρόνο για να αποκτήσει καινούριους(με ενδεχόμενη αλλαγή κατοικίας, σχολείου και όχι μόνο) . Στο γυμνάσιο επιτυγχάνεται η περαιτέρω γνωστική ανάπτυξη του παιδιού καθώς αποκτά περισσότερες γνώσεις και όχι μόνο τις στοιχειώδεις που το δημοτικό του παρείχε. Γίνεται πιο υπεύθυνο άτομο φροντίζοντας καλύτερα τον εαυτό και περισσότερο κόσμιο και κοινωνικό!

Η απελευθέρωση της Δεσκάτης 7 Oκτωβρίου 2012 (γράφει η Ειρήνη Πολίτη)

Η απελευθέρωση της Δεσκάτης ήρθε στην παραμονή της έκρηξης του Α' Βαλκανικού πολέμου το 1912 μετά από σχεδόν 450 χρόνια. Σύμφωνα με το σχέδιο δράσης του Ελληνικού Στρατού, για την περιοχή της Δεσκάτης έπρεπε να κατευθυνθεί το απόσπασμα των ευζώνων,που βρισκόταν στην Φαρκαδόνα. Το απόσπασμα αυτό με διοικητή το συνταγματάρχη Σ.Γεννάδη, αποτελούνταν από 2 τάγματα: το 1ο και το 4ο και μία διμοιρία 2 ελαφρών πολυβόλων. Διοικητής του 1ου τάγματος ήταν ο αντισυνταγματάρχης Ιωάννης Καμπούρης, από την Αμαλιάπολη του Αλμυρού, ο οποίος μας άφησε μια έκθεση των γεγονότων της απελευθέρωσης της πόλης μας.Το απόσπασμα του Σ.Γεννάδη φεύγοντας από τη Φαρκαδόνα έμεινε ένα βράδυ στον Παλιόπυργο και την επόμενη βραδιά στον Κονισκό (5/10/1912) όπου έλαβε τη διαταγή να προχωρήσει προς την παλιά Τσιούκα (Γήλοφο)Επειδή, όμως, οι εύζωνοι του 1ου τάγματος ήταν κουρασμένοι, μήναν έως τη 10 το βράδυ για ξεκούραση, οπότε ξεκίνησαν για το Γήλοφο. Η νυχτερινή πορεία ήταν πολύ δύσκολη. Παρά την κούραση φτάσαν στις 2:30 μετά τα μεσάνυχτα στα τότε ελληνοτουρκικά σύνορα.α χαράματα και μετά από κάποιες ώρες μάχη μπήκαν θριαμβευτικά ελευθερώνοντας την παλιά Τσιούκα (Γήλοφος) στης 6/10/1912. Στης 7:15 της 6ης Οκτώβρη, οι εύζωνοι αφήνουν άλλο ένα ελεύθερο χωριό και κατευθύνονται προς τη Δεσκάτη. Η πυκνή ομίχλη που είχε απλωθεί στην ευρύτερη περιοχή δεν εμπόδισε τους ευζόνους που προχωρούσαν κανονικά.Κι ενώ το απόσπασμα του Γεννάδη έφτασε στην Δεσκάτη η ταξιαρχία του ιππικού δεν έφτασε. ?ργησε να ξεκινήσει κι όταν έφτασε στην Βαλανίδα θεώρησε επικίνδυνη την προέλαση προς τη Δεσκάτη χωρίς την υποστήριξη του πεζικού. Γιαυτο γύρισε πίσω και έστειλε έναν ουλαμό αναγνωρίσεως στην Δεσκάτη, ο όποιος έφτασε ανενόχλητος και έδρασε μεμονωμένα.Στον Αϊ-Λια οι Τούρκοι ήταν οχυρωμένοι στην κορυφή του λόφου απ'όπου μπορούσαν εύκολα να βομβαρδίσουν τους εύζωνους που ανέβαιναν με μεγάλη δυσκολία την ανηφόρα. Είχαν άφθονα πυρομαχικά και έριχναν αλύπητα. Γιαυτο και ο αγώνας συνεχίστηκε με αμείωτη ένταση έως το απόγευμα. Στην αρχή οι εύζωνοι είχαν βγάλει έξω από τα οχυρά τους Τούρκους. Ο συνεχείς, όμως, βομβαρδισμός με βλήματα κάθε μεγέθους, τους ανάγκασε να γυρίσουν πίσω.

Κυριακή, 5 Οκτωβρίου 2014

Οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας...(γράφει η Έλσα Τσέτσα)



Η μορφή της οικογένειας στην Ελλάδα άλλαξε δραματικά την τελευταία 30ετία. Οι οικονομικές αλλαγές, η αστικοποίηση, η ανατροπή των δεδομένων εργασίας, η διαμόρφωση νέων προτεραιοτήτων βάση του δυτικού τρόπου ζωής, είναι κάποιοι από τους παράγοντες που συνετέλεσαν στην σταδιακή αποδόμηση της παραδοσιακής οικογένειας...
Η νέα δομή που προέκυψε, η πυρηνική οικογένεια, αποτελούμενη από το ζευγάρι και τα παιδιά τους, αποκόπτεται από το πλαίσιο του ευρύτερου οικογενειακού κύκλου. Η προηγούμενη γενιά ζει σε φυσική και συναισθηματική απόσταση και στερείται τον παραδοσιακό ρόλο της πολυεπίπεδης προσφοράς που είχε στην παραδοσιακή οικογένεια. Η Τρίτη Ηλικία μένει άνευ ρόλου και καθόλου προετοιμασμένη με τις δεξιότητες που απαιτούνται στα σύγχρονα κοινωνικά δεδομένα.